Editorial Lifestyle National Personality

OMG ! કચરો વીણીને ગુજરાન ચલાવતા પિતાના પુત્રએ AIIMS માં એડમિશન મેળવ્યું, હવે બનશે ડૉક્ટર

મો.ન્યુ.ફો.નેટવર્ક : ઍક તરફ પોતાના સંતાનોને સારુ શિક્ષણ આપવા માટે માતા પિતા મસમોટી સગવડો આપે છે,સારી સારી શાળા કોલેજો માં એડમિશન કરાવે છે,પણ છતાંયે ઘણીવાર ઇચ્છીત પરિણામ મળતું નથી,જ્યારે  બીજી બાજુ ઍક સામાન્ય ઝૂપડીમાં રહેતો વિદ્યાર્થી  AIIMSની પ્રવેશ પરીક્ષા પ્રથમ પ્રયાસમાં જ પાસ કરી દે છે,એ જાણીને પોતાના સંતાનો પાછળ લખલૂટ ખર્ચ કરનારા મા બાપ ને સ્વાભાવિક છે કે ઍક જુદા જ પ્રકારનો અનુભવ થઈ શકે છે.

વાત છે ઇન્દોરના દેવાસ જિલ્લાના વડુમથકથી 40 કિલોમીટર દૂર આવેલા વિજયગંજ મંડી ગામની. આ ગામ ના કચરો વીણનારા રણજિત ચૌધરીના દીકરા આશારામે AIIMSની પ્રવેશ પરીક્ષા પ્રથમ પ્રયાસમાં જ પાસ કરી દીધી છે, અને આશારામે ગામ ના કાલુ દાક્તર કરતાંય મોટો દાક્તર બની ગામ માં જ પ્રેક્ટિસ કરવાની ઇચ્છા વ્યકત કરી છે.

આ ઝળહળતી સફળતા ને લઇને ઝૂંપડીમાં બેઠેલા 18 વર્ષીય આશારામે કહ્યું કે, “મારા પિતા નહીં સમજી શકે કે મેં શું મેળવ્યું છે. તેમને સમજાવતા થોડો સમય લાગશે.” કચરો વીણનારા રણજિતનો પુત્ર ઓલ ઈંડિયા રેંકમાં 707મો છે. OBC કેટેગરીમાં તેણે 141મો ક્રમાંક મેળવ્યો છે. આશારામ દક્ષિણા ફાઉંડેશ દ્વારા સ્કોલરશિપ અને ઘરે ક્લાસિસ મળે તે સુવિધા પ્રાપ્ત કરનારા 75 વિદ્યાર્થીઓ પૈકીનો એક છે.

 

આશારામે કહ્યું કે, “મેં પૂણેમાં દક્ષિણા ફાઉંડેશનની મદદથી હાયર સેકન્ડરીનું શિક્ષણ પૂરું કર્યું છે. આની મદદથી જ હું AIIMSની પ્રવેશ પરીક્ષા પાસ કરી શક્યો. મને ગર્વ છે કે મારા પિતાએ મજૂરી કરી અને મને મારું સપનું સાકાર કરવાની તક આપી.” રણજિત મજૂરી કામ કરે છે સાથે જ કચરો વીણવાનું કામ પણ કરે છે. આશારામે કહ્યું કે, “અમને સારું શિક્ષણ મળે તે માટે મારા પિતાએ ખૂબ મહેનત કરી છે. મારે પુસ્તકો કે સ્ટેશનરી જે પણ જોઈએ તે હંમેશા લાવી આપ્યું છે. જો મારો પરિવાર સાથે નહોત તો આ સફળતા ક્યારેય ન મેળવી શક્યો હોત.”

જો કે આશારામની તકલીફો અહીં પૂરી નથી થતી. AIIMSના મેસની ફી ભરવા માટે તે રૂપિયા એકઠા કરી રહ્યો છે. આશારામે કહ્યું કે, “મારે મેસ (ભોજનાલય)ના 36,000 રૂપિયા ભરવાના છે અને પુસ્તકોનો ખર્ચો 8,000 જેટલો છે. મે જેમતેમ કરીને પુસ્તકોની વ્યવસ્થા તો કરી લીધી પણ મેસની ફી ચિંતાનો વિષય છે.” આશારામનું ધ્યેય દર વર્ષે MBBSમાં ગોલ્ડ મેડલ મેળવવાનું છે. તેણે કહ્યું કે, “હું ડોક્ટર બનીને મારા ગામમાં જ પ્રેક્ટિસ કરીશ કારણકે ત્યાં એકપણ ક્વોલિફાઈડ ડોક્ટર નથી.”